Na stopień pułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 8. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Na czele pułku walczył w kampanii wrześniowej. Ciężko ranny 18 września w trakcie próby forsowania Bzury pod Kamionem.
Zmarł 3 października 1939 w szpitalu polowym w Dworze Giżyce, w następstwie odniesionych ran (miał amputowaną nogę). Pochowany na cmentarzu w Giżycach (kwatera 2/23/6, grób 908).
Był żonaty z Cecylią z domu Erhardt (1896–1982), z którą miał dwie córki: Alinę (ur. 18 lipca 1924) i Zofię (1927–2007).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2439 – 19 lutego 1922 Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”. Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje Medal Zwycięstwa
Uwagi
Przypisy
Bibliografia