W 1744 została wydana za mąż za kuzyna Leona Michała Radziwiłła (1722–1751), jej przyjaciela wieku młodzieńczego i szczerego kochanka. Miała z nim czworo dzieci: córkę Teofilę Magdalenę (1745–1784) oraz synów Mikołaja (1746–1795), Michała (1748) i Macieja (1748–1800). Po śmierci męża otrzymała oprawę wdowią, przyznaną przez wujostwo i brata wuja Hieronima Floriana (1715–1760). Dzięki temu mogła zapewnić synom staranne wykształcenie w jezuickim Collegium Nobilium. W 1751–1764 wspólnie z opiekunami dzieci, w imieniu małoletniego syna Mikołaja zarządzała dobrami zw. „hrabstwem szydłowieckim” .
Ponownie wyszła za mąż za swojego wuja „Rybeńkę”, gdy ten owdowiał w 1753. Z tego małżeństwa pochodzi również czworo dzieci: syn Hieronim Wincenty (1759–1786) oraz córki Weronika Joanna (1754–), Barbara Jadwiga, Maria Wiktoria (1760–) i Józefa Franciszka (1762–). Jako młoda kobieta występowała w amatorskim teatrze Radziwiłłów w Nieświeżu i Słucku. Przypuszczalnie występowała również dla publiczności, cokolwiek kameralnej, to jednak szerszej niż krąg domowników i gości książęcych, na co ma wskazywać prowadzenie trupy przez specjalistów różnej profesji, śpiewaków, choreografów, dramatopisarzy, głównie pochodzenia włoskiego.