Rozród Sezon lęgowy trwa od początku listopada do końca marca, ze szczytem od końca listopada do początku stycznia. W przypadku niepowodzenia lęgu para może podjąć kolejne próby gniazdowania. Budową gniazda zajmuje się samica. Ma ono formę płytkiego koszyczka zbudowanego z kawałków suchych traw i włókien roślinnych połączonych pajęczynami. Umieszczone jest na roślinach zielnych lub krzewach (najczęściej Ludwigia sericea z rodziny wiesiołkowatych) na wysokości 15–60 cm nad ziemią. W zniesieniu zwykle 2 (rzadko 1 lub 3) jaja kształtu jajowatego, o kolorze od białego po beżowy z nieregularnym brązowawo-fioletowym lub żółtawym plamkowaniem. Średni rozmiar jaj to 17,5×12,2 mm. Pisklęta pozostają w gnieździe przez około 9 dni. Gdy wyklują się 3 młode, etapu podlota dożywa tylko 1 lub 2. Sukces lęgowy nie przekracza 25%. Główną przyczyną niepowodzenia lęgów jest drapieżnictwo.
Pożywienie Żywi się nasionami traw (Poaceae), turzycowatych (Cyperaceae) i sitowatych (Juncaceae). Pisklęta są karmione nasionami, ale też drobnymi stawonogami. Dorosłe osobniki sporadycznie przeszukują pajęcze sieci w poszukiwaniu drobnych stawonogów bądź chwytają w locie termity.