W związku z aktywną działalnością polityczną został pobity przez sierżanta Stanisława Pilara z inspiracji dowódcy 38 pułku piechoty płka Kostka-Biernackiego. W odpowiedzi Bilan opublikował artykuł w „Ziemi Przemyskiej”, gdzie skrytykował wykorzystywanie przez sanację do walki politycznej wojska polskiego. W reakcji oficerowie w Przemyślu zaczęli bojkotować pismo. Poparcia Bilanowi udzielił gen. Józef HallerK. Kaczmarski, Włodzimierz Bilan (1903-1951), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, red. K. Kawęcki, t. 1, Warszawa 2020, s. 28-29..
W 1933, kiedy zdelegalizowano OWP, przez ponad dwa tygodnie przebywał w areszcie z innymi przemyskimi narodowcami. W kwietniu 1933 stanął na czele Sekcji Młodych SN w Przemyślu, a latem tego roku został wiceprezesem zarządu Podokręgu Przemyskiego SN. Po śmierci prezesa Józefa Kostrzewskiego (kwiecień 1934) objął jego obowiązki. Zasiadał w Radzie Naczelnej SNK. Kaczmarski, Włodzimierz Bilan (1903-1951), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, red. K. Kawęcki, t. 1, Warszawa 2020, s. 29..