Społeczności nie powinny być pozostawione samym sobie w zarządzaniu skutkami transformacji, ponieważ nie doprowadzi to do sprawiedliwego podziału obciążeń i korzyści.
Cele klimatyczne i globalne porozumienia w sprawie zmian klimatu wyznaczają standardy czystej gospodarki. W tym procesie sektory takie jak energetyka, produkcja, rolnictwo i leśnictwo, które zatrudniają miliony pracowników, ulegną przemodelowaniu. W przeszłości, okresy zmian strukturalnych w gospodarce zmuszały zwykłych pracowników, ich rodziny i społeczności do ponoszenia kosztów przejścia na nowe sposoby wytwarzania dóbr. Takie obciążenia wiązały się często z bezrobociem, ubóstwem, marginalizacją i wykluczeniem ludzi pracy podczas gdy właściciele firm najczęściej nie cierpieli na strukturalnej zmianie.
Sprawiedliwa transformacja zakłada rozwiązanie tego problemu poprzez wspieranie pracowników zwłaszcza za pomocą włączenia ich w działania z dziedziny zrównoważonego rozwoju.