Rachmiel Brandwajn (ur. 16 stycznia 1913 w Chełmie, zm. 29 czerwca 1990 w Jerozolimie) – polski i następnie izraelski romanista, znawca literatury francuskiej XVII wieku, autor książek i studiów, wstępów, komentarzy, haseł słownikowychMały słownik pisarzy francuskich, belgijskich i prowansalskich, Wiedza Powszechna, Warszawa 1965, s. 33–34, 36–37, 91, 96, 144, 160, 169–170, 187, 198, 214–215, 216, 219, 239–240. i przekładówRenata Niziołek, Strategia aktora / Strategia tłumacza – Jerzy Radziwiłowicz tłumaczy Moliera, „Rocznik Przekładoznawczy. Studia nad teorią, praktyką i dydaktyką przekładu”, 9, 2014, s. 182., wykładowca uniwersyteckiWojciech Karpiński, Przedmowa do Prywatnej historii wolności, Iskry, Warszawa 1977, przedruk w tegoż, Twarze, Fundacja Zeszytów Literackich, Warszawa 2012, s. 14, 229, 232..
Życiorys Należał do pierwszego w pełni zasymilowanego pokolenia w swojej rodzinie (pochodzącej z miejscowości Brody pod Lwowem), uczęszczał do polskiej szkoły publicznej. Według powojennej relacji jego syna, Włodzimierza, kiedy Rachmiel ukończył 13 lat, ze względu na brak pieniędzy chcieli wycofać go ze szkoły. Z pomocą przyszedł dyrektor szkoły, ksiądz, który zaoferował pokrycie wydatków związanych z nauką, gdyż uważał go "zbyt utalentowanego by zostać szewcem".