Router będzie je wykorzystywał równolegle, rozpraszając obciążenie równomiernie między trasami.
Wybór protokołu odbywa się na podstawie wartości odległości administracyjnej.
Podział ze względu na zależności pomiędzy routerami (ang. ad hoc network routing protocols). Najczęściej dzielone są na: proaktywne: OLSR reaktywne: AODV DYMO DSR Wewnętrzne protokoły trasowania, zwane też protokołami bram wewnętrznych (IGP, od ang. interior gateway protocol) – używane do wymiany informacji o trasach w pojedynczym systemie autonomicznym. Przykłady: IGRP/EIGRP (Interior Gateway Routing Protocol / Enhanced IGRP) OSPF (Open Shortest Path First) RIP (Routing Information Protocol) IS-IS (Intermediate System to Intermediate System) Zewnętrzne protokoły trasowania, zwane też protokołami bram zewnętrznych (EGP, od ang. exterior gateway protocol) – używane do wymiany informacji o trasach pomiędzy różnymi systemami autonomicznymi. Przykłady: EGP (Exterior Gateway Protocol – obecnie przestarzały) BGP (Border Gateway Protocol) Protokoły trasowania multicastowego – wykorzystywane do wymiany informacji między routerami jak przenosić ruch multicastowy.