W kamienicy od 1658 roku funkcjonowała, przeniesiona przez Andreasa Assiga, drukarnia Baumannów będąca kontynuatorem oficyny Szarffenbergów (Baumannische Erben Druckerey). W tym celu wnętrza kamienicy zostały przebudowane. Przez kolejne stulecia spadkobiercy drukarni kontynuowali jej działalność pod tym adresem: w 1729 roku drukarnię objął Samuel Grass (Grassische Druckerei), a w 1799 roku znajdowała się tu drukarnia Bartha (od 1802 roku Grass & Barth) kierowana przez Johana Augusta Bartha. W 1842 roku, gdy drukarnię przejął H. Barth, kamienica została poddana gruntownej przebudowie: w budynku mieściło się wydawnictwo, drukarnia, odlewnia czcionek i księgarnia. W 1843 roku drukarnię dzierżawił W. F. Bartha, który od 1855 roku stał się jej właścicielem. W tym samym roku zmieniono nazwę na Grass, Barth, u. Co. Kolejne pokolenia prowadziły drukarnię do 1945 roku.
Według Jana Harasimowicza kamienica ta należy do najbardziej wartościowych zabytków architektury mieszczańskiej Śląska.