Pierwszy człon Rukwa pochodzi od nazwy jeziora Rukwa znajdującego się w południowo-zachodniej Tanzanii, na terenie Wielkich Rowów Afrykańskich, a także od basenu ryftowego o tej samej nazwie. Do rzeczonego określenia miejsca znalezienia pozostałości dodano słowo titan wywodzące się z mitologii greckiej. Jak piszą kreatorzy rodzaju, oznacza ono synów Uranosa i Gai symbolizujących brutalną siłę i ogromne rozmiary. Tytani i tytanidy jako starsza generacja prymitywnych bóstw natury zostali obaleni przez młodszych bogów olimpijskich. Końcówka titan używana bywa także w nazwach innych zauropodów z tej samej grupy, jak Arrudatitan, Kaijutitan czy Brasilotitan. W obrębie rodzaju autorzy umieścili gatunek R. bisepultus, co znaczy dwukrotnie pogrzebany. Stanowi on odniesienie do specyficznych procesów tafonomicznych, którym uległy pozostałości zwierzęcia (w mułowcu i potem w piaskowcu). Badanie kości pozwoliło zaliczyć Rukwatitan do Titanosauria w obrębie zauropodów. Ta grupa wielkich dinozaurów dzieli się na dwie główne linie: diplodokokształtne i Macronaria. Ta ostatnia obejmuje grupę Titanosauriformes. Ta ostatnia obejmuje brachiozaura i Titanosauria, a więc zaliczają się do niej brachiozaury, euhelop i Titanosauria, przy czym te dwa ostatnie tworzą razem klad Somphospondyli.