Legendy Skała Mirów nad Wartą nazywana była także Zapadniętym Kościołem. Ta nazwa pochodzi od legendy, według której na jej szczycie dawniej istniał kościół. Jego wierni podczas nabożeństw nie skupiali się na mszy, lecz zajmowali sprawami zupełnie z nią nie związanymi. Pewnego razu zdesperowany proboszcz krzyknął; Lepiej, żeby ten kościół zapadł się pod ziemię ! I tak się stało.
Zamek w Mirowie W rzeczywistości na szczycie skały nigdy nie było kościoła, lecz znajdował się tam niewielki Zamek w Mirowie nad Wartą należący do systemu Orlich Gniazd. Wiadomo o tej warowni z tylko jednego dokumentu króla Zygmunta Augusta wystawionego dla klasztoru mstowskiego w 1555 r. W świetle ustaleń Zbigniewa Bereszyńskiego na tym występie skalnym znajdują się pozostałości zamku w postaci kopca o średnicy 20 m i wysokości 5 m, otoczonego z trzech stron 18 metrowym urwiskiem skalnym, a z jednej strony oddzielonego fosą od szczytowej powierzchni terasy nadrzecznej, za którą ciągnie się podkowiasty wał kamienno-ziemny o wysokości 2 m. Zdaniem tego badacza obiekt obronny w Mirowie funkcjonował jako wieża na kopcu z zewnętrznym wałem i podwójną fosą od strony największego zagrożeniaZ. Bereszyńskiego, Grodziska stożkowate w historii i krajobrazie ziemi częstochowskiej, „Ziemia Częstochowska” 29, 2002, s.