Jaskinia powstała w wyniku ruchu mas skalnych na zboczu doliny. Brak w niej form erozyjnych. Jest silnie przewiewna. Ma własny mikroklimat. Zimą podczas silnych mrozów z otworu wydobywają się kłęby pary wodnej. Światło słoneczne dociera tylko na głębokość kilku metrów w studni za otworem. Osad jaskini tworzy wapienny gruz i próchniczno-ilasty osad. Miejscami na ścianach i stropie występują naloty mleka wapiennego. W otworze rozwijają się glony i porosty. Ze zwierząt obserwowano pajęczaki i motyle: szczerbówka ksieni, rusałka pawik, paśnik jaskiniowiec. Kryją się w niej nietoperze.
Otwór jaskini odkopali 7 listopada 1976 roku grotołazi z Krakowskiego Klubu Turystyki Jaskiniowej. Oni też ją eksplorowali. Pierwszy opis jaskini opracował A. Wito w 1977 r. a dokumentację M. Czepiel w 1980 r. Plan jaskini sporządził M. Pruc.
W wapiennych skałach wzniesienia Kobylskich Gór jest jeszcze kilka innych jaskiń: Jaskinia na Łączkach, Lej na Łączkach, Schronisko nad Jaskinią na Łączkach. mały|240px|lewo|Zasłonięty gałęziami otwór jaskini Przypisy .
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej