Tam zaangażował się w działalność robotniczej organizacji samopomocowej , a w 1932 wstąpił do SS. Zgodnie z kryteriami rasowymi stosowanymi podczas kwalifikacji do SS został uznany za przedstawiciela rasy panów drugiej kategorii (prawie nordyckiej). Niedługo potem uzyskał zgodę SS na małżeństwo ze znajomą ze studiów i członkinią Nationalsozialistische Frauenschaft, Käthe, z którą wziął ślub 30 stycznia 1933. Małżeństwo było bezdzietne i zakończyło się rozwodem po kilku latach. Drugie małżeństwo zawarł z Leni, którą poznał w 1943, i z którą miał córkę, Ulrike Philine, urodzoną 2 lutego 1945. W 1933 wstąpił do NSDAP, a w 1935 do .
Był członkiem Waffen-SS, ale będąc chorym na kamicę nerkową, nie został skierowany na front, lecz wiosną 1941 trafił do służby w obozie Auschwitz. Formalnie stanowisko lekarza obozowego pełnił od lipca do listopada tego roku. Dzięki tej służbie awansował ze stopnia SS-Hauptscharführera na SS-Untersturmführera. Zgodnie z praktyką stosowaną w obozach zagłady, praktycznie nie zajmował się leczeniem (czym w bardzo ograniczonym stopniu zajmowali się wyznaczeni do tego więźniowie), tylko selekcją więźniów przeznaczonych do dalszej pracy lub zabicia, asystowaniem przy karach fizycznych i biurokracją.