Był promotorem siedmiu prac doktorskich.
Zasiadał w Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego IV kadencji (1991-1993), Sekcji Uczelni Rolniczych Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego (1993-1996), Radzie Ochrony Pracy przy Sejmie RP (1989-1992), Komitecie Techniki Rolniczej i Komitecie Ergonomii PAN i Komisji Ergonomicznej oddziału PAN w Krakowie. Przewodniczył zespołowi ds. techniki rolniczej i leśnej Akademickiej Komisji Akredytacyjnej. Należał do członków założycieli Polskiego Towarzystwa Ergonomicznego i Polskiego Towarzystwa Inżynierii Rolniczej.
Opublikował około 80 prac naukowo-badawczych, m.in. podręcznik Ergonomia dla mechanizatorów rolnictwa (z Wacławem Pleszczyńskim, Warszawa 1979 i 1985), uzyskał 2 patenty. Do jego najważniejszych zainteresowań badawczych należały: ergonomiczne rozwiązanie sadzarek, maszyn do zbioru ziemniaków i linii technologicznych do obróbki pozbiorowej ziemiopłodów, stanowiska pracy na kombajnach, mikroklimat w kabinach maszyn i pojazdów rolniczych oraz bezpieczeństwo eksploatacji ciągników na zboczach.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XIVa-11-8).