W Polsce stwierdzono 18 gatunków z sześciu rodzajów (zobacz: Laemophloeidae Polski).
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzony został w 1899 roku przez Ludwiga Ganglbauera jako obejmujące dwa rodzaje plemię w obrębie podrodziny Cucujinae. Przez dużą część XX wieku klasyfikowano je jako podrodzinę Laemophloeinae w obrębie zgniotkowatych i traktowano jako „takson worek”. Do rangi osobnej rodziny wyniósł je w 1993 roku Michael C. Thomas, przy czym autor ten już w 1984 roku argumentował na rzecz bliższego pokrewieństwa tej grupy z Propalticidae, pleszakowatymi i Passandridae niż z właściwymi zgniotkowatymi. Rangę osobnej rodziny zachowują w systemach Johna F. Lawrence’a i Alfreda F. Newtona z 1995 roku czy Patrice’a Boucharda z 2011 roku.
Na przełomie wieków omawianą rodzinę uważano za monofiletyczną. W wynikach morfologicznych analiz filogenetycznych Richarda A.B. Leschena, Johna F. Lawrence’a i Adama Ślipińskiego z 2005 roku oraz Johna F. Lawrence’a i innych z 2011 roku, a także w wynikach molekularnej analizy filogenetycznej Tobyego Hunta i innych z 2007 roku zajęła ona pozycję siostrzaną dla Propalticidae. Późniejsze filogenetyczne analizy molekularne, tj. Ladislava Bocáka i innych z 2014 roku, Thomasa Ch. McElratha i innych z 2015 roku oraz Jamesa A.