Od 1973, kiedy zaczęła publikować, napisała ponad 200 tekstów. Było wśród nich 6 książek (m.in. publikacje poświęcone szkolnictwu w Zamościu, dwutomowe dzieło Zamość 1772–1866 wydane w 2018 jej własnym kosztem oraz Noce i dnie Zamościa XVI–XX w., t. 1 (2018)), a także cenione studia historyczno-architektoniczne dotyczące Zamościa i jego przedmieść. Prowadziła kwerendy archiwalne, dzięki którym poznane zostały staropolskie i XIX-wieczne dzieje Zamościa. Publikacje podpisywała jako Bogumiła Sawa, Bogumiła Sroczyńska lub Bogumiła Sawa-Sroczyńska.
Była prezeską Towarzystwa Przyjaciół Zamościa i sekretarką Zamojskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 2017 została uhonorowana Medalem „Zasłużony dla Zamościa”.
W latach 80. weszła w skład grupy inicjatorów budowy pomnika założyciela miasta Jana Zamoyskiego (w 1986 powołano Społeczny Komitet Budowy Pomnika). Do grupy należały osoby prywatne oraz przedstawiciele instytucji miasta. W 1988 Bogumiła Sawa sama ofiarowała 150 tys. zł na budowę pomnika, mimo że urządzano zbiórki publiczne. W 2005 pomnik został odsłonięty.
Bogumiła Sawa odkryła rysunki attyki na kamienicy przy Rynku Wielkim nr 5a (Dom Pański zwany Kamienicą Greka) w Zamościu. W 2006 z własnych oszczędności (4,5 tys.