Historia Apátistvánfalva powstała pod koniec XIX w. z połączenia Istvánfalu i Újbalázsfalva. Istvánfalu była niegdyś własnością opactwa cysterskiego w Szentgotthárd, o czym świadczy wzmianka z 1328 r. Nazwa pochodzi od imienia byłego opata świętego Istvána Hardinga, na którego cześć od 1683 r. co roku w lato odbywają się uroczystości i na cześć którego wzniesiono kościół.
Niedawne badania archeologiczne wykazały, że w okresie panowania Arpadów w okolicy Szentgotthárdu znajdowała się zachodnia granica państwa węgierskiego, zwana przez historyków linią gyepű. Ważną jej część stanowił region Őrség. Z listu patentowego króla Stefana V możemy się dowiedzieć, że znajdowała się tam ważna jednostka wojskowa z żupanem (ispán) i stanowiskami strażniczymi. Wcześniejsze badania uznawały opactwo w Szentgotthárd za pierwotne, a powstanie wsi było związana z powstaniem opactwa. Przypuszczalnie jednak, jeszcze przed przybyciem cystersów, w osadzie znajdował się już kościół u zbiegu rzek Raby i Lapincs. W 1183 r. dzięki darowiźnie króla węgierskiego Beli III powstał klasztor cystersów, ze względu na wysoki poziom gospodarki rolnej, którą prowadzili. Na terenie opactwa były duże tereny leśne. W związku z tym karczowanie lasu było pierwszym krokiem do uzyskania terenów uprawnych.