Podjął w ten sposób ryzyko postawienia przed sądem wojennym, w efekcie jednak jego decyzji, Torpedo Squadron Eight jako pierwsza amerykańska eskadra pokładowa odnalazła japoński zespół okrętów Połączonej Floty. Podczas gdy reszta samolotów „Horneta” nigdy go nie odnalazła i nie wzięła udziału w głównej porannej części bitwy.
Atakując japońskie lotniskowce bez eskorty, przestarzałe i powolne TBD Devastatory stały się obiektem ataku japońskich myśliwców A6M Zero, które wraz z obroną przeciwlotniczą zestrzeliły wszystkie 15 samolotów VT-8, w tym maszynę Waldrona. Atak jego eskadry był jednak jednym z trwających dwie godziny amerykańskich ataków na zespół okrętów admirała Chūichi Nagumo, które wyczerpały fizycznie i psychicznie japońskich pilotów i marynarzy, przyczyniając się w ten sposób do sukcesu ataku bombowców nurkujących SBD Dauntless z eskadr VB-6, VS-6 i VB-3, które do godziny 10:25 rano, w ciągu pięciu minut zniszczyły trzy japońskie lotniskowce.
W uznaniu bohaterstwa i poświęcenia, John Waldron został pośmiertnie odznaczony Navy Cross – najwyższym odznaczeniem bojowym marynarki – oraz Purple Heart, jego imię otrzymał też niszczyciel USS „Waldron” (DD-699), zaś eskadra VT-8 otrzymała najwyższe odznaczenie bojowe przyznawane jednostkom wojskowym – Presidential Unit Citation.
Bibliografia