obowiązywał system, w którym Minister Sprawiedliwości jednocześnie pełnił funkcję prokuratora, a także miał bezpośredni wpływ na wybór sędziów – to on przedstawiał Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wnioski o powołanie sędziów, a w przypadku sądów najniższej instancji (sądów grodzkich) wprost sam ich wybierał, co w połączeniu ze stanowiskiem Naczelnego Prokuratora stwarzało ryzyko konfliktu interesów: minister, jako przedstawiciel władzy wykonawczej, mógł wykorzystać tę władzę do wpływania na działalność orzeczniczą i kształtowania wyroków zgodnie ze swoimi politycznymi preferencjami. Po ponownym połączeniu funkcji Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego, sędziowie są powoływani przez Prezydenta na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, oraz . Minister Sprawiedliwości jako Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia, decyduje o powołaniu i odwoływaniu prokuratorów, ale nie ma bezpośredniego wpływu na obsadę sędziów. Jednakże Minister Sprawiedliwości może mieć pośredni wpływ na obsadę sędziów poprzez swoje członkostwo w Krajowej Radzie Sądownictwa.