Później, w tym samym stopniu, został przeniesiony do korpusu oficerów taborowych i przydzielony do 5 dywizjonu taborów w Krakowie.
W 1922 rozpoczął służbę w Ochotniczej Straży Pożarnej w Radomsku jako zastępca naczelnika i po odbyciu kursu dla instruktorów pożarnictwa pracował jako inspektor w Związku Straży Pożarnych województwa krakowskiego. W latach 1937–39 był komendantem Ochotniczej Straży Pożarnej w Łodzi.
W latach 1941–44 był komendantem Warszawskiej Straży Ogniowej oraz od 1941 organizował i początkowo kierował Centralną Szkołą Pożarniczą w Warszawie.
Po wojnie w latach 1945-50 był komendantem Zawodowej Straży Pożarnej w Łodzi. Od 1950 pracował w Komendzie Głównej Straży Pożarnej jako doradca komendanta głównego i członek sztabu KGSP. W latach 1954–57 z powodu zarzutów politycznych - nieuzasadnionych, został zwolniony z Komendy Głównej i pracował w łódzkiej Wytwórni Filmów Fabularnych jako referent ds przeciwpożarowych.
W 1957 podjął ponownie pracę w Komendzie Głównej jako szef Wydziału Szkolenia Zawodowego. W 1960 przeszedł na emeryturę.