Budowa siedziby zgromadzenia rozpoczęła się dopiero w 1978 roku, a oddanie do użytku miało miejsce w 1982 roku. Ostateczny kształt budowli różnił się od pierwotnej koncepcji, m.in. dodano jedną kondygnację, jednak główne założenia wizji Juraja Neidhardta zostały zachowane.
Podczas wojny w Bośni i Hercegowinie (1992–1995) i trwającego wówczas oblężenia Sarajewa, budynek znajdował się w centrum działań wojennych i został mocno uszkodzony. Prace nad przywróceniem go do funkcjonalności ruszyły jesienią 1996 roku, a pierwsze po przerwie w jego użytkowaniu obrady Zgromadzenia Parlamentarnego niepodległej Bośni i Hercegowiny odbyły się 26 listopada 1998 roku (wcześniej sesje parlamentarne odbywały się tymczasowo w budynku Muzeum Narodowego w Sarajewie oraz w Lukavicy, w budynku Uniwersytetu w Sarajewie Wschodnim). Prace renowacyjne były w dalszym ciągu prowadzone i zakończyły się dopiero po remoncie fasady budynku w 2009 roku. Odbudowę przeprowadzono z udziałem funduszy pochodzących z Unii Europejskiej i Norwegii.