Jej główne zainteresowania naukowe to frazeologia polska, semantyka i pragmatyka językowa oraz glottodydaktyka. Zajmuje się także etyką językową. Jest jedną z najbardziej znanych popularyzatorów i dydaktyków języka polskiego i wiedzy na temat Polski na Ukrainie. W licznych badaniach porównuje systemy gramatyczne polski i ukraiński oraz analizuje problematykę nauczania języka polskiego na współczesnej Ukrainie. Dzięki jej zaangażowaniu i pracy na Uniwersytecie Lwowskim systematycznie przybywa lektorów oraz badaczy języka i kultury polskiej. Wydała łącznie około 170 publikacji naukowych, encyklopedycznych i dydaktyczno-naukowych.
Dydaktyka Pracę doktorską obroniła na Uniwersytecie we Lwowie, gdzie pracowała jako wykładowca w Katedrze Filologii Słowiańskiej. Gdy w roku 2004 Katedra podzieliła się na dwie, wyodrębniając Katedrę Filologii Polskiej, Krawczuk stanęła na jej czele jako kierownik. Rolę tę pełni nieprzerwanie do dzisiaj. Katedra Filologii Polskiej jest jedyną samodzielną filologią słowiańską we Lwowie. Niegdyś istniała również Katedra Filologii Rosyjskiej, została jednak zamknięta po ataku Rosji na Krym. Współpracuje jako jednostka dydaktyczna z wieloma katedrami i instytucjami polonistyki w Polsce, m.in.