Konflikt między nimi nigdy się jednak nie zaognił do niebezpiecznego stopnia.
Sezon 1986 dał mistrzostwo Alainowi Prostowi i jego McLaren-TAG Porsche, ale już 1987 stał pod znakiem dominacji Piqueta (poza podium ukończył tylko dwa wyścigi, trzech nie ukończył, z czego jeden – w San Marino – z powodu dość poważnego wypadku w sesji kwalifikacyjnej), który zdobył swój trzeci tytuł mistrzowski, deklasując przy tym Nigela Mansella, choć ten nigdy nie odpuszczał. Tę wielką przewagę punktową wykorzystywał Nelson do publicznego drwienia z partnera z teamu, ten zaś nie pozostawał mu dłużny – pewnego razu posunął się nawet do wykradnięcia papieru toaletowego z łazienki, do której Piquet właśnie szedł.
Zaskoczeniem dla Williamsa była decyzja Piqueta, iż ten chce bronić tytułu w barwach innego teamu. Nie podobało mu się to, ale nie był w stanie powstrzymać Brazylijczyka przed odejściem do Lotusa. W tej ekipie Piquet jeździł w sezonach 1988 i 1989 – te dwa lata udowodniły, że opuszczenie Williamsa było błędem (choć zarobił na niej wiele milionów dolarów), gdyż Lotus znajdował się wówczas w fazie agonalnej, nie będąc już nawet cieniem dawnej świetności.