Spośród szybko powstających zespołów teatralnych, których członkowie w przyszłości stworzą Teatr Dramatyczny, do najważniejszych należały: teatr 6 Dywizji Piechoty, Teatr Polowy, zwany też Czołówką Rewiową, założony przez aktora i reżysera, członka kabaretu Qui Pro Quo Kazimierza Krukowskiego (powołany rozkazem Dowództwa Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR z 30 października 1941) oraz pierwszy teatr żołnierski na Wschodzie, który powstał w miejscowości Tockoje z inicjatywy reżysera teatralnego Wacława Radulskiego. W zamyśle Sztabu Głównego to ten ośrodek miał się stać najważniejszym teatrem tworzącego się wojska, jednakże ewakuacja armii z ZSRR, wskutek stopniowego pogarszania się stosunków polsko-radzieckich, przekreśliła te plany.
Początkowy repertuar były to zatem głównie rewie, programy muzyczne, skecze czy Jasełka. W tych ostatnich trzej królowie wjeżdżali na wielbłądach, a publiczność zgromadzona była pod gwiaździstym niebem. Ta działalność artystyczna, choć wówczas jeszcze nie najwyższych lotów, wzmacniała morale Polek i Polaków.
Wacław Radulski, późniejszy dyrektor artystyczny Teatru Dramatycznego 2 Korpusu, pisał: