Nez Percé z doliny Wallowa pod wodzą Chiefa Josepha byli gnębieni przez białych rabusiów, którzy chronili się w tej okolicy. Wycofując się ze swojej doliny do wskazanego rezerwatu, kilku młodych wojowników bez wiedzy wodza chciało pomścić krzywdy plemienia na pobliskich farmach. Wódz Józef mimo występku młodych nie wyciągnął konsekwencji i nie oddał ich w ręce białych. W następstwie tych wydarzeń generał Howard zdecydował się na działania militarne i w 1877 roku rozpoczęła się wojna.

Początkowo grupa Chiefa Josepha próbowała się ukrywać w USA i – unikając walki – zadawała straty przeciwnikowi w niewielkich potyczkach. Kiedy Indianie dowiedzieli się, że nadchodzą duże oddziały Armii USA, chcieli wycofać się do neutralnej Kanady. Na 70–80 mil przed granicą doścignięty Chief Joseph, kierując się chęcią utrzymania plemienia przy życiu, musiał pójść na ugodę z generałem Howardem.

Po kapitulacji wódz Józef wraz z 450 ludźmi został osadzony na Terytorium Indiańskim w dzisiejszej Oklahomie. Później przeniesiono ich do rezerwatu Colville w stanie Waszyngton, gdzie część Nez Percé żyje do dziś.

Liczebność W 1780 roku Nez Percé liczyli około 4000 osób, a w 1937 roku 1426 osób.