Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium odpadła w półfinale biegu na 400 metrów i eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów.
Już jako reprezentantka Kanady zwyciężyła w biegu na 400 metrów (przed Veroną Bernard z Anglii i Charlane Rendiną z Australii) oraz zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Brenda Walsh, Margaret MacGowan, Maureen Crowley i Saunders) na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1974 w Christchurch. Zajęła 8. w sztafecie 4 × 400 metrów oraz odpadła w eliminacjach biegu na 800 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu. Zwyciężyła w biegu na 800 metrów na zawodach Liberty Bell Classic w 1980 w Filadelfii, zorganizowanych dla lekkoatletów z państw bojkotujących igrzyska olimpijskie w 1980 w Moskwie.
Saunders była mistrzynią Kanady w biegu na 400 metrów w 1970 i 1973 oraz w skoku w dal w 1970, a także wicemistrzynią w pięcioboju w 1969 oraz w biegu na 800 metrów w 1973 i 1980.