Mimo krótkiego życia Berles opublikował ponad 100 prac naukowych. M.in. opracował monografię rodzajów grzybów Pleospora, Clathrospora i Pyrenophora i pracował nad chorobami morwy. Brał udział w opracowaniu wydanej przez P.A. Saccardo monumentalnej pracy Sylloge Fungorum (opracował w niej rozdział o Myxomycetes). Zajmował się również grzybami egzotycznymi, z Afryki Północnej, Gwinei, Brazylii, Australii. Współpracował z Giacomo Bresadolą, P. A. Saccardo, Giovanni Battistą de Toni i wieloma innymi mykologami. W 1890 r. rozpoczął imponującą pracę nad dziełem Icones fungorum ad usum Sylloges Saccardianae accomodatae. Opracował pierwsze dwa tomy, to wielkie przedsięwzięcie pozostało jednak niedokończone z powodu jego przedwczesnej śmierci.
Opisał nowe taksony roślin i grzybów. W ich naukowych nazwach dodawane jest skrót jego nazwiska Berl. P.A. Saccardo uczcił go nadając od jego nazwiska nazwę rodzajowi Berlesiella. Od nazwiska Berlesego pochodzą także nazwy kilku gatunków grzybów.
Przypisy F. Cavara, A.N. Berlese (Nécrologe), Annales Mycologici 1903 1 (2): 178—180
Kategoria:Ludzie urodzeni w Padwie Kategoria:Fitopatolodzy Kategoria:Włoscy botanicy Kategoria:Włoscy mykolodzy Kategoria:Włoscy nauczyciele Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni we Włoszech Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1903