Omówienie Pomysł sprowokowania miłości poprzez fałszywe zwierzenia był często wprowadzany na scenę zarówno przed Marivaux jak i po nim. Jest to, między innymi, tło małej komedii wierszem Lafonta L'Amour avengé, granej w 1712 roku. Młodzieniec i młoda kobieta zostają skłonieni do miłości w ten sposób, że każdemu z osobna mówi się, że jest kochane przez drugie z nich. Każdy z nich zaczyna grać z drugim w komedię, najpierw dla zabawy, ale grając w miłość, ostatecznie zaczynają ją odczuwać i pobierają się. W Roman d'un jeune homme pauvre nie ma fałszywych zwierzeń, jest natomiast, tak jak w komedii Marivaux, zrujnowany młody człowiek, który przyjmuje posadę rządcy i zdobywa powoli miłość szlachetnej dziewczyny, która długo się broni, by w końcu ulec.
Sztuka została napisana dla szczęśliwego stulecia, który uśmiechało się do teraźniejszości i widziało przyszłość w różowych barwach. Wszyscy bohaterowie są przystojni, spokojni, sympatyczni, dają się bez obawy nieść nurtowi życia. Araminta pozostaje łagodna i spokojna nawet w najbardziej gwałtownych poruszeniach czułości czy gniewu. Urodziła się pośród elegancji jasnego i radosnego czasu, w którym życie było dobre, gdzie można było znaleźć czas na radość i zadowolenie.