W efekcie czekolada Lindta była bardzo wysoko ceniona za swoją jakość. Jednak Lindt nie wykorzystywał szans, które stwarzała mu przewaga technologiczna nad konkurentami. Ignorował sytuację rynkową i w końcu główny z jego odbiorców, Jean Tobler zdecydował się wręcz w 1899 na podjęcie produkcji we własnym zakresie, zniecierpliwiony brakiem wystarczających dostaw i jednocześnie odmową kontynuacji dotychczasowego rabatu cenowego.
Doprowadziło to w tym samym roku do sprzedaży przedsiębiorstwa Lindta na rzecz „Chocolat Sprüngli AG” z Zurychu, co obejmowało pełny park maszynowy, znaki towarowe oraz inne prawa, za sumę 1,5 miliona franków. Powstała w ten sposób spółka „Aktiengesellschaft Vereinigte Berner & Zürcher Chocolade-Fabriken”, przy czym Lindt objął zarząd nad zakładem produkcyjnym w Bernie, a jego brat August oraz inny bliski krewny także zajęli ważne stanowiska. Jednak już w 1905 roku wszyscy odeszli z nich, po licznych nieporozumieniach i tarciach z zarządem w Zurychu, między innymi w sprawie zastosowania technologii Lindta w nowej fabryce wybudowanej w Kilchbergu.