Polski
Ponieważ w Polsce zdecydowanie przeważają tereny nizinne (poniżej 200 m n.p.m.), zajmujące aż 75% powierzchni kraju, średnia wysokość wynosi tylko 173 m n.p.m., a mediana 149 m n.p.m. Niziny występują na północy i w centrum, natomiast obszary wyżynne i górskie na południu. Zaledwie 5,4 % powierzchni kraju zajmują obszary położone na wysokości 300 – 500 m n.p.m. i 3 % położone powyżej 500 m n.p.m. Duży wpływ na ukształtowanie powierzchni Polski północnej i środkowej miały ostatnie zlodowacenia. Ich widocznym śladem są występujące na znacznym obszarze kraju pojezierza, pradoliny, jak i mniejsze formy rzeźby terenu, takie jak moreny czy ozy.
Teren Polski pochyla się z południa ku północnemu zachodowi. Wysokość nie maleje jednak jednostajnie, lecz etapowo, tzn. na przemian występują krainy niżej i wyżej wzniesione, które układają się pasami ciągnącymi się z zachodu na wschód. Zaczynając od południa wyróżnia się następujące pasy: gór (pas najwyższy), kotlin (pas niższy), wyżyn (pas wyższy), nizin środkowopolskich (pas niższy), pojezierzy (pas wyższy), pobrzeży (pas najniższy).