Był czołowym, obok Georga Christopha Wagenseila, przedstawicielem szkoły starowiedeńskiej. Jego muzyka należy do okresu przejściowego między barokiem a dokonaniami szkoły mannheimskiej. Do historii przeszedł przede wszystkim jako twórca muzyki instrumentalnej, tworzył 3-częściowe symfonie, w niewielkich rozmiarowo pierwszych częściach stosując formę sonatową z wyrazistymi tematami. Symfonia D-dur Monna jest natomiast pierwszą znaną w historii symfonią o budowie 4-częściowej z menuetem. W koncertach solowych jako jeden z pierwszych austriackich kompozytorów wprowadzał elementy klasyczne. Utwory kameralne i solowe są natomiast bardziej zachowawcze, nawiązując do tradycji późnego baroku.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Austriaccy kompozytorzy Kategoria:Austriaccy organiści Kategoria:Urodzeni w 1717 Kategoria:Zmarli w 1750 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu