„Za rzucającą się w oczy waleczność w obliczu ryzyka utraty życia wykraczającego ponad obowiązki służbowe podczas służby w 1. batalionie 9 Pułku 3 Dywizji Piechoty Morskiej w bitwie pod Finegayan na wyspie Guam w archipelagu Marianów, 3 sierpnia 1944 roku. Kiedy jego pluton strzelecki został zatrzymany przez ciężki ostrzał z dobrze zakamuflowanych pozycji wroga, st. szer. Witek odważnie utrzymywał swoją pozycję, aby wystrzelić pełny magazynek ze swojego karabinu maszynowego w stronę okopu zajmowanego przez wojska japońskie, zabijając ośmiu przeciwników i umożliwiając większej części jego plutonu ukrycie się. Podczas wycofywania się plutonu w celu umocnienia linii pozostał na miejscu, by chronić ciężko rannego towarzysza, odważnie odpowiadając na ogień wroga aż do przybycia sanitariuszy, a następnie osłaniać jego ewakuację z pola walki ciągłym ogniem. Gdy jego pluton ponownie został przyszpilony przez wrogi karabin maszynowy, st. szer. Witek z własnej inicjatywy śmiało ruszył naprzód, wysuwając się przed czołgi wsparcia i innych żołnierzy, na przemian rzucając granatami ręcznymi i strzelając, aż zbliżył się na odległość od pięciu do dziesięciu jardów do pozycji nieprzyjaciela, niszcząc stanowisko wrogiego karabinu maszynowego i zabijając kolejnych ośmiu Japończyków, zanim sam nie został trafiony przez wrogiego strzelca.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Frank Witek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.