Stworzyła ponad 360 tkanin. Gobeliny jej autorstwa znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, we Francji, Muzeum Fransa Halsa w Holandii, Philadelphia Museum of Art w Stanach Zjednoczonych, Hurschler Collection of Contemporary Tapestry w Pasadenie w Stanach Zjednoczonych, POLIN Muzeum Historii Żydów Polskich oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą.
W swoich pracach używa głównie wełny owczej, nieodtłuszczanej, samodzielnie farbowanej z użyciem tradycyjnych technik farbiarskich, na podstawie receptur prof. Wandy Szczepanowskiej. Jako jedna z pierwszych tkaczek wprowadziła do tkanin włókno sizalowe, wplata również w gobeliny elementy ceramiczne oraz metal.
Zasadniczą dziedziną twórczości Krystyny Wojtyny-Drouet pozostaje tkanina autorska. Prace wykonywane są na podstawie niezwykle uproszczonych projektów, stanowiących jedynie zarys kompozycji. Artystka czerpie inspiracje przede wszystkim z natury („Gaja”, „Kaktus”, „Liść”, „Motyl”, „Zachód słońca”) oraz życia codziennego („Pranie”, „Ołówki”, „List"). W jej wczesnej twórczości pojawiały się przedstawienia figuratywne młode pary, postaci kobiece oraz postaci biblijne („Ludwika i Euzebiusz", „Kobiety pod parasolką", „Mojżesz”, „Adam i Ewa”).