Następnie w 1865 r. przeniósł się do Nowego Orleanu, gdzie pracował m.in. jako inspektor celny. Wydawał również gazetę „The Free South”, później przemianowaną na „The Radical Standard”. W okresie pobytu w tym mieście był aktywnym działaczem Partii Republikańskiej i propagatorem na rzecz praw obywatelskich. W 1868 r. jako pierwszy Afroamerykanin został wybrany, uzyskując 64% głosów, do Kongresu Stanów Zjednoczonych, gdzie miał objąć mandat po zmarłym kongresmenie Jamesie Mannie. Jednak na skutek odwołań wnoszonych przez jego przeciwnika Caleba Hunta, który kontestował także wybór Manna, Kongres musiał rozstrzygnąć o prawidłowości wyborów. Ostatecznie zapadała decyzja o nieobsadzaniu spornego miejsca do końca kadencji i Menard nigdy nie zasiadł w Izbie, ale i tak występując 27 lutego 1869 r. przed Kongresem w sprawie sporu o obsadzenie wakatu został pierwszym Afroamerykaninem, który przemawiał na jego sesji. Uzyskał jedynie prawo do wynagrodzenia równego kongresmenom, a pierwszym Afroamerykaninem zasiadającym w Izbie Reprezentantów został później Joseph Rainey.