W jaskini obserwowano muchówki, ślimaki i pająki z rodzaju sieciarz (Meta).
Tuż obok znajduje się w innej skałce pod okapem Schronisko Wielka Strąka, a w Rozwalistej Turni Dziupla w Rozwalistej Turni, Okap w Rozwalistej Turni i Szczelina w Rozwalistej Turni.
Historia poznania i eksploatacji Jaskinia znana była od dawna. Pierwszy raz opisał ją Gotfryd Ossowski w 1879 roku, który przeprowadził w niej badania archeologiczne. W 1880 r. sporządził pierwsze sprawozdanie z badań w jaskini. Znalazł w niej ślady zamieszkiwania przez ludzi w okresie przedhistorycznym. M.in. były to ceramika grupy malickiej i pleszewskiej (kultura lendzielska) oraz neolityczne wyroby krzemienne. W 1948 r. Z. Durczewski znalazł jeszcze ceramikę kultury łużyckiej. Dokumentację jaskini sporządził Kazimierz Kowalski w 1951 r., ale wówczas jeszcze nie była ona w całości znana. 25 maja 2003 r. J. Nowak i M. Szot oczyścili korytarzyk z gruzu i po raz pierwszy przeszli całą jaskinię. Oni też sporządzili aktualną dokumentację i plan jaskini.
Przypisy Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa, Wyd. Naukowe PWN, 1998, K. Kowalski, Jaskinie Polski, tom. 1, Warszawa: Państwowe Muzeum Archeologiczne, 1951
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Kategoria:Stanowiska archeologiczne w województwie małopolskim