Za ten czyn pułkownik Kazimierz Łukoski sporządził 16 lutego 1925 wniosek o odznaczenie kapitana Warchoła Orderem Virtuti Militari, lecz wniosek nie został pozytywnie rozpatrzony..
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 48 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 701. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 83 Pułku Piechoty w Kobryniu. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 26. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy III batalionu. W kwietniu 1928 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W czerwcu 1933 został przeniesiony z 83 pp do 5 Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu na stanowisko dowódcy batalionu. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 4. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1939 pełnił służbę w 43 Pułku Piechoty w Dubnie na stanowisku dowódcy II batalionu, detaszowanego w Brodach.