Od 1997 związany z SdRP i SLD, od 2002 kierował strukturami drugiej z partii w Opolu. W 1998 po raz pierwszy wybrany do rady miejskiej Opola, w lutym 2001 objął funkcję jej przewodniczącego. 4 grudnia 2001 wybrany na prezydenta miasta (zastąpił Leszka Pogana, mianowanego wojewodą opolskim). W 2002 ubiegał się o reelekcję, jednak już w pierwszej turze przegrał z Ryszardem Zembaczyńskim (zdobył 23,5% głosów). Utrzymał natomiast mandat radnego (zrezygnował z niego w 2004), został szefem klubu SLD.

Wyroki sądowe Był jednym z głównych oskarżonych w ramach tzw. opolskiej afery ratuszowej, dotyczącej szeregu przestępstw korupcyjnych, których mieli się dopuszczać lokalni przedsiębiorcy oraz związani z SLD wysocy urzędnicy samorządowi w latach 1994–2002 (poza nim oskarżono także m.in. jego żonę, Leszka Pogana i Ewę Olszewską). Aresztowano go w maju 2004, po 3 miesiącach wyszedł na wolność po wpłaceniu kaucji.