w Paryżu w 1937, Cannes, Nicei, Marsylii, Lyonie od lutego do marca 1939 oraz podczas Wystawy Światowej w Nowym Jorku w czerwcu 1939. Podczas II wojny światowej tańczył na scenach jawnych teatrach warszawskich m.in. Stara Mewa (1940), a w Teatrze Miasta Warszawy od 1943 do wybuchu powstania warszawskiego pełnił funkcję kierownikiem baletu. Od jesieni 1944 był choreografem w Krakowskim Teatrze Powszechnym. Od maja do grudnia 1945 był choreografem i kierownikiem baletu Opery Poznańskiej, od 1946 do 1949 w Operze Śląskiej w Bytomiu, w obu zainicjował powstanie studiów baletowych. W 1949 powrócił do Warszawy i w sezonach 1949/50-1951/52 i od 1955 do 1959 kierował baletem Opery warszawskiej. W sezonach 1952/53 i 1953/54 ponownie pracował w Operze PoznańskiejJoanna Sibilska-Siudym, Stanisław Miszczyk, Archiwum Teatru Wielkiego w Warszawie.