W sezonie 1942/1942 w Teatrze Miasta Warszawy śpiewała partię Sylviany w „Wesołej wdówce", a w marcu 1944 jako Halina Stecka-Gustowska występowała w Krakowskim Teatrze Powszechnym w „Cyruliku sewilskim". Pod koniec wojny przebywała na wsi, a po zakończeniu wojny mieszkała w Świnoujściu, gdzie pracowała w starostwie. Do Warszawy wróciła pod koniec 1946 i otrzymała angaż w Miejskich Teatrach Dramatycznych, gdzie została solistką Sceny Muzyczno-Operowej. Śpie­wała m.in. Bertę („Cyrulik sewilski"), Suzuki („Madame Butterfly"), Panią Page „(Wesołe kumoszki z Windsoru)", Agnieszkę („Sprzedana narzeczona"), Marię („Król włóczęgów"). W latach 1948–1961 należała do zespołu Opery Warszawskiej, gdzie śpiewała wiele drobnych partii, ta­kich jak: Filipiewna („Eugeniusz Oniegin"), Chochlik („Goplana"), Annina („Traviata"), Pastuszek („Tosca"), Laura („Jolanta"), Guwernantka („Dama pikowa"), Mar­ta („Faust"). W końcem 1961 przeszła w stan spoczynku.

Pochowana na cmentarzu Bródnowskim (kw. 12B, rząd VI, grób 32).

Przypisy

Bibliografia Monografia Cmentarz Bródnowski, praca zbiorowa, Urząd Dzielnicy Warszawa-Targówek, Warszawa 2007 s. 106, na książce ;

Linki zewnętrzne Halina Stecka na zdjęciach w bibliotece Polona

Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polskie mezzosoprany Kategoria:Polskie śpiewaczki operowe Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1980