W wykazie produkcji w 1948 ujęto 3 nowe fortepiany i 3 nowe pianina. Numeracja ich wskazuje, że pierwszym instrumentem było pianino „Polonus”, później dwa fortepiany. Prawdopodobnie to one pojechały na wystawę do Wrocławia. Do końca roku nie ukończono tylko pianina numer 0005. W całym 1948 roku sprzedano 124 zrekonstruowane pianina, dwa zrekonstruowane fortepiany i trzy instrumenty „Polonus”.
Zatrudnienie w 1948 r. wzrosło do 42 osób, a zysk netto wyniósł 36 872,43 zł.
W drugiej połowie 1948 roku, ZZPM w Warszawie podjęło decyzję o uruchomieniu produkcji pianin tylko w dwóch fabrykach: w Legnicy i w Kaliszu. Fabrykę z Brzegu postanowiono zlikwidować, a maszyny, narzędzia, materiały, półfabrykaty i wyroby gotowe nakazano przekazać do Legnickiej Fabryki Pianin i Fortepianów.
Zakończenie produkcji Od stycznia 1949 do maja trwała „przeprowadzka”. Najpierw wyroby gotowe i nowe pianina i fortepiany „Polonus”, później maszyny i materiały produkcyjne. Jeszcze na początku 1949 w Brzegu wykańczano remontowane instrumenty.