Kiedy nakłania Arlekina, by rozmówił się z Sylwią chłopak żąda od niej zobowiązania się pod przysięgą na Styks, że nie będzie obecna przy ich rozmowie. Przewrotna wróżka wysyła więc z pierścieniem swego sługę Trywelina. Sługa wzrusza się losem nieszczęśliwych zakochanych i podpowiada im, by Arlekin wrócił do wróżki i przyrzekł ją poślubić, a w międzyczasie zabrał jej różdżkę bez której nic złego nie może im uczynić. Arlekin idzie za radą Tryweina, przyrzeka Wróżce, że ją poślubi, po czym wymienia się z nią przedmiotami osobistymi. Zdobywszy w ten sposób różdżkę unieszkodliwia Wróżkę i odtąd zakochani mogą już żyć szczęśliwie razem.
Omówienie mały|Strona tytułowa wydania z 1723 Wystawiona anonimowo jednoaktówka streszcza w tytule program twórczości Marivaux. Autor wprowadza w niej po raz pierwszy swego ulubionego bohatera – Arlekina. Sceny pomiędzy Arlekinem i Sylwią zawierają już analizę rodzącego się uczucia. Młodzieniec w masce z brązowej skóry jest w równym stopniu wzruszający co komiczny. Swą pełną przebiegłości czułość w stosunku do ukochanej wyraża nie tylko w słowach, ale też w gestach postawie i milczeniu, wzorując swą grę na formach wypracowanych przez commedia dell’arte.