G-EBLO „City of Birmingham” i G-EBOZ „City of Wellington”. 16 lipca 1926 roku samolot o nr G-EBLF rozpoczął regularne loty pasażerskie na trasie Londyn – Paryż. Następnie zaczęły one latać na kolejnych trasach z Londynu do Brukseli i Kolonii. Podjęto też próbę zastosowania tych samolotów na trasie do Edynburga, lecz okazała się nieudana, bowiem czas jazdy pociągiem na tej trasie był tylko o 10 minut dłuższy. W 1927 roku zmniejszono liczbę miejsc pasażerskich w samolotach do 12, co podniosło standard lotów dla podróżnych.
W 1929 roku wobec faktu, że samoloty te okazały się rentowne, linie lotnicze zamówiły kolejne cztery egzemplarze tego typu. W nowej wersji oznaczonej jako Mk II zastosowano mocniejsze silniki, co spowodowało niewielkie zmiany konstrukcyjne, lecz zwiększyła się jego ładowność użyteczna i zasięg do 520 mil (837 km). Samoloty te otrzymały numery i nazwy: G-AACH „City of Edinburgh” (w skład floty wszedł w maju 1929), G-AACI „City of Liverpool” (czerwiec 1929), G-AACJ „City of Manchester” (lipiec 1929) i G-AAEJ „City of Coventry” (sierpień 1929). Po zbudowaniu tych samolotów ostatecznie zakończono ich produkcję, łącznie zbudowano ich 7.