lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 września 1931, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 54 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych w Tarnopolu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W lipcu 1935 został przeniesiony do 77 Pułku Piechoty w Lidzie na stanowisko dowódcy pułku. W czerwcu 1939 objął dowództwo 18 Pułku Piechoty i na jego czele walczył w kampanii wrześniowej.
Dostał się do niemieckiej niewoli. Początkowo przebywał w Oflagu II A. 14 listopada 1940 został przeniesiony do Oflagu II B Arnswalde, a 15 maja 1942 do Oflagu II D Gross-Born.
Zmarł 12 lipca 1974 w Warszawie.
Był żonaty z Michaliną Stanisławą ze Szmindlingów (ur. 1895), dzieci nie miał.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6910 – 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 3 maja 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa – 12 grudnia 1921
Uwagi
Przypisy
Bibliografia