Swoboda języka i swoboda gospodarcza są tak ściśle ze sobą powiązane, że wszyscy ci nasi politycy, którzy od rządu wymagają ustępstw w sprawie polskiej, a równocześnie coraz więcej dawają się przez kapitalizm niemiecki ujarzmiać, po prostu są niedojrzałemi dziećmi. Cześć socyalizmowi, bo on nas zrobił Polakami! Stokroć mu cześć!”[P.] Z powodu wiecu we Wrocławiu, „Gazeta Robotnicza. Organ Socyalistów Polskich”, Berlin, 5 listopada 1892, s. 2. [Józef Prusiewicz]
Spotkania TSP we Wrocławiu odbywały się co dwa tygodnie. Uczestnicy zebrań przygotowywali się do wyborów, słuchali wykładów, prowadzili dyskusje polityczne, deklamowali poezję i śpiewali pieśni robotnicze.
Po rozwiązaniu towarzystwa część jego członków działała w PPS zaboru pruskiego. W 1906 reaktywowano wrocławskie TSP z udziałem kilku dawnych jego członków, a następnie przekształcono je w Polskie Towarzystwo Socjalno-Demokratyczne, które istniało do kwietnia 1907.
Przypisy
Bibliografia W. Browarny, Towarzystwo Socjalistów Polskich w Breslau. Epizod ludowej historii Wrocławia, w: Rozmówca. Księga jubileuszowa dedykowana profesorowi Stanisławowi Beresiowi, red. K.