Starcia w kwietniu 2016 roku były najbardziej intensywnymi od czasu zawarcia porozumienia o zawieszeniu broni kończącego wojnę o Górski Karabach w 1994 roku.
Skala prowadzonych działań zbrojnych, liczba zaangażowanych w nie sił i sprzętu bojowego, takiego jak ciężka artyleria, w tym użycie amunicji kasetowej, czołgi, siły powietrzne i drony, a także wyraźne oświadczenia azerbejdżańskich urzędników wskazują na to, że wydarzenia z kwietnia 2016 roku nie były spontaniczną eskalacją, lecz starannie zaplanowaną i przygotowaną operacją wojskową, mającą na celu rozwiązanie konfliktu karabaskiego siłą, zamiast środkami pokojowymi.
5 kwietnia doszło do zawieszenia broni między zwierzchnikami sił zbrojnych Azerbejdżanu i Armenii w Moskwie. Władze Górskiego Karabachu również z zadowoleniem przyjęły zawarte porozumienie. Po zawieszeni broni Azerbejdżan twierdził, że odzyskał 20 km² powierzchni Górskiego Karabachu, podczas gdy ormiańscy urzędnicy sugerowali utratę jedynie 8 km² terenu bez strategicznego znaczenia. Międzynarodowa Grupa Kryzysowa poinformowała jednak, że Azerowie zajęli wzgórza, które mają strategiczne znaczenie.