W 1975 objął przywództwo w Unii Ludowej, z kierowania partią ustąpił w 1979. Opowiadał się za udziałem VU we władzy i za pewnymi ustępstwami na rzecz Walonów. W latach 1981–1985 był ministrem finansów i budżetu we flamandzkim rządzie wspólnotowym. Od maja 1988 do września 1991 sprawował urzędy wicepremiera oraz ministra budżetu i polityki naukowej w ósmym gabinecie Wilfrieda Martensa. Współtworzył reformy ustrojowe Belgii, które promowali głównie Wilfried Martens i Jean-Luc Dehaene. W drugiej połowie lat 90. wchodził w skład władz miejskich w Antwerpii, gdzie odpowiadał za finanse, gospodarkę i turystykę.
W 1995 wyróżniony honorowym tytułem ministra stanu. Był ojcem polityka Willema-Frederika Schiltza.
Przypisy
Kategoria:Belgijscy ministrowie Kategoria:Belgijscy prawnicy Kategoria:Belgijscy samorządowcy Kategoria:Wicepremierzy Belgii Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2006