13 marca brytyjska flota rybacka zmniejszyła się o dwa trawlery: zbudowany w 1890 roku „Navenby” o pojemności 167 BRT, zatrzymany i zatopiony po zdjęciu załogi w odległości 85 Mm na wschód od Peterhead, oraz pochodzący z 1899 roku „Nuttallia” (229 BRT), zatrzymany i przejęty 60 Mm na południe od Fair Isle (do niewoli trafiła cała, licząca 12 osób załoga trawlera).
13 kwietnia na postawioną przez okręt 6 marca minę wszedł zbudowany w 1910 roku brytyjski parowiec „Bandon” (1456 BRT), płynący z Liverpoolu do Cork z ładunkiem drobnicy. Statek zatonął z całą, liczącą 28 osób załogą na pozycji . Trzy dni później (15 kwietnia) U-Boot zatrzymał i zatopił dwa brytyjskie trawlery: pochodzący z 1900 roku „Dalmatian” (186 BRT), którego licząca dziewięć osób załoga mimo opuszczenia jednostki w łodzi ratunkowej nigdy nie została odnaleziona, oraz zbudowany w 1893 roku „Sutterton”, na pokładzie którego zginął jeden marynarz (na pozycji ). Tego samego dnia na północ od Dogger Bank UC-44 zatrzymał i zatopił zbudowany w 1908 roku holenderski żaglowiec „Heikina” o pojemności 157 BRT, płynący z Londynu do Christianii z ładunkiem siarczanu sodu. Mimo opuszczenia statku jego załoga zaginęła bez wieści. 16 kwietnia okręt postawił zagrodę minową nieopodal Sunderlandu, a dwa dni później dwie kolejne.