W 1991 socjaliści ponieśli porażkę wyborczą, w związku z czym 2 lipca 1991 zakończył pełnienie funkcji i zrezygnował z mandatu w kantabryjskim parlamencie. W 1991 i 1994 bezskutecznie starał się o powrót na fotel prezydenta.
W międzyczasie kontynuował działalność na poziomie krajowym: od 1993 do 1996 należał do Senatu V kadencji (wybranego w wyborach bezpośrednich), a od 1996 do 2004 – Kongresu Deputowanych VI, VII kadencji. Od 2004 do 2011 ponownie zasiadał w Senacie VIII i IX kadencji. Pełnił m.in. funkcję przewodniczącego komisji obrony (2004–2008), od 2004 do 2008 był też członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. W 2011 nie ubiegał się o reelekcję.
Życie prywatne Był żonaty z lekarką Maríą Ángeles Ruiz-Tagle, a następnie z lokalną polityk Rosą Inés Garcíą. Miał dwoje dzieci. Zmarł wskutek kilku długotrwałych chorób.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni w Hiszpanii Kategoria:Hiszpańscy lekarze Kategoria:Hiszpańscy samorządowcy Kategoria:Hiszpańscy senatorowie (od 1977) Kategoria:Politycy Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej Kategoria:Posłowie do Kongresu Deputowanych Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Ludzie urodzeni w Santanderze