Poza atakowaniem celów naziemnych służył jako bezpośrednie wsparcie dla oddziałów walczących na ziemi oraz do precyzyjnego bombardowania lub ostrzału celów naziemnych z broni pokładowej, rakiet niekierowanych lub pocisków kierowanych powierzchniowych i punktowych.
Jednym z pierwowzorów samolotów szturmowych był niemiecki prototypowy Ago S.I z 1918 roku, uzbrojony w działko kalibru 20 mm strzelające w dół specjalnie do walki z czołgami.
Pierwszy raz lotnictwa szturmowego użyli na wielką skalę Niemcy, którzy w dużej mierze oparli doktrynę blitzkriegu na bezpośrednim wsparciu wojsk pancernych i piechoty lotnictwem szturmowym i taktycznym. Użyto m.in. samolotów Junkers Ju 87 Stuka i Junkers Ju 88.
Lotnictwo szturmowe oprócz wsparcia bojowego dla własnych oddziałów również silne oddziałuje na psychikę wroga, co dobitnie ukazały walki w czasie kampanii wrześniowej w 1939, kiedy wśród polskich żołnierzy pojawiał się lęk prowadzący do uznania, że „wszystko, co w powietrzu, to niemieckie”. Doprowadziło to do przypadków otwierania ognia do własnych samolotów w obawie przed bombardowaniem.
Samolot bliskiego wsparcia powietrznego Samolot bliskiego wsparcia powietrznego to samolot bojowy przeznaczony do wspierania sił lądowych (bezpośrednie wsparcie lotnicze, ang. Close Air Support).
Przypisy
Bibliografia
Szturmowy