wykazywano jej podobieństwa do prac Juliusza Verne'a, odmawiając jednocześnie Satkemu, talentu tego wielkiego francuskiego pisarza. Doceniano wiedzę autora, ale zarzucano mu ciężki styl, naukową terminologię i przeładowanie informacjami.
Ważniejsze prace
Satke jest autorem 84 publikacji, w tym 58 na temat meteorologii: artykuły popularnonaukowe w czasopiśmie Przyrodnik (np. Nowa teoria o powstaniu gradu (w t. 5 z 1884), Początek i koniec światów (w t. 6 z 1885)) O wodzie, urywek z geologii (książka, Złoczów 1885) Powiat tarnopolski pod względem geograficzno-statystycznym (monografia, Rocznik Kółka Naukowego Tarnopolskiego za r. 1894/5) Goście z Marsa (powieść fantastycznonaukowa, Tarnopol 1897; wyd. także w cyklu Polska nowela fantastyczna. Król powietrza w 1949) publikacje w wydaniach: Sprawozdania Komisji Fizjograficznej (Kraków), Kosmos (Lwów), Meteorologische Zeitschrift (Wiedeń), Nova Acta Academiae Leopoldinae (Halle).