przeniósł kult Czarnoboga na Łużyczan, jednak jego kronika jest uważana za wadliwą i dlatego niewiarygodnąPetrus Albinus: Meisznische Land- und Berg-Chronica. 1589, s. 150..
Około 1690 r. zastępca dyrektora gimnazjum w Budziszynie, mistrz Martin Grünewald, napisał Krótki historyczny opis Górnych Łużyc, w którym wspomniał o kulcie boga Czarnoboga i szczątkach ołtarzy na różnych górach w okolicach Budziszyna, ale bez podawania nazw konkretnych górJohann Christian Gotthelf Budaeus: Singularia historico-literaria lusatica, oder historische und gelehrte auch andere Merckwürdigkeiten derer beyden Marggrafthümer Ober- und Nieder-Lausitz..., 9, s. 228–269 i 11, s. 697–730, 1736 (niem.)..
Karl Gottlob von Anton opisuje górę nazwaną „po Czernebogu” „niedaleko Wuißke” w Erste Linien eines Versuchs über der Alten Slaven Ursprung, Sitten, Gebräuche, Meinungen und Kenntnisse (Lipsk, 1783). Całkowicie niezależnie od tego Anton wspomina jednak w innej części swojej twórczości o Schleifbergu i jego słowiańskiej nazwie Praschwiza. Siedem lat później, w Lausizisches Wochenblatt po raz pierwszy wspomina się o górze Czernebog, również tutaj jako o nieokreślonej górze w pobliżu Wuißke i z oczywistym nawiązaniem do pisarstwa Antona. W 1791 r. w 6. numerze Lausizische Monatsschrift dzisiejszy Czorneboh jest wyraźnie oznaczony w ten sposób.